صنایع خلاق: قراردادهای بین هنر و تجارت
![](https://roshankhaneh.net/wp-content/uploads/2023/03/content.jpg)
نویسنده:ریچارد ارل کیوز[1]
چکیده: این کتاب سازماندهی صنایع خلاق از جمله هنرهای تجسمی و نمایشی، فیلم، تئاتر، ضبط صدا و انتشار کتاب را بررسی می کند. در هر یک، ورودیهای هنری با ورودیهای «یکنواخت» دیگر ترکیب میشوند. اما قراردادهایی که این ورودی ها را گرد هم می آورد ذاتاً حیرت آور است:هنرمندان دیدگاه های قوی دارند. ذوق هنری به طور غیرمنتظره بیان می شود و تایید مصرف کننده تا زمانی که تمام هزینه ها متحمل نشده باشد بسیار نامشخص باقی می ماند.
شرکت های تجاری سازماندهی شده اند و محصولات خلاقانه را جمع آوری، توزیع و ذخیره می کنند، برخی از پرسنل خلاق را در قراردادهای بلندمدت استخدام می کنند، برخی دیگر به عنوان پیمانکاران خارجی با آنها سروکار دارند. عوامل به عنوان واسطه ظاهر می شوند، قراردادها مذاکره می کنند و استعدادهای خلاق را با کارفرمایان تطبیق می دهند.
نویسنده برای توضیح منطق این ترتیبات، از منابع تحلیلی اقتصاد صنعتی و نظریه قراردادها استفاده می کند. او به شخصیت برنده همه چیز در بسیاری از فعالیت های خلاقانه اشاره می کند که برای برخی از هنرمندان ثروت و شهرت به ارمغان می آورد در حالی که دیگران را محکوم به سرخوردگی می کند. اما چرا شکل «اختیار» قرارداد تا این حد رایج است. صنایع خلاق هر چقدر هم که سازماندهی سطحی و ویژگیهای زیباییشناختی آنها، چه در رتبهبندی فرهنگی بالا یا پایین، متفاوت باشد، منطق سازمانی زیربنایی یکسانی دارند.
[1] Richard E. Caves